Crisisparaatheid ontstaat niet op papier, maar in de praktijk. Organisaties die hun crisisparaatheid en veerkracht willen verbeteren, kunnen gebruikmaken van een breed scala aan trainingsformats. Toch zien we dat veel organisaties vasthouden aan dezelfde vertrouwde oefenvormen. Dat voelt veilig, maar remt de ontwikkeling van echte wendbaarheid en creativiteit. In de nieuwe issue paper Crisis Preparedness Through Gaming and Simulations onderzoeken Robbert Meulemeester en Alexander Nieuwborg waarom twee hardnekkige valkuilen de effectiviteit van crisisvoorbereiding beperken en hoe we die uitdagingen kunnen aanpakken.
Robbert en Alexander introduceren de crisis training toolbox, een kader dat vier belangrijke oefenvormen onderscheidt: courses, training, simulations en games. Hoewel games al lang deel uitmaken van crisisgerelateerde oefeningen, van vroege wargaming tot hedendaagse crisisspellen, blijven ze volgens de auteurs sterk onderbenut.
Ze identificeren twee terugkerende valkuilen: een te grote afhankelijkheid van één enkel type training en een rigide vasthouden aan gestandaardiseerde formats. Om dat te doorbreken formuleren Robbert en Alexander, voortbouwend op hun ervaring in game design, tien concrete parameters die organisaties helpen hun oefeningen beter af te stemmen op hun eigen leerdoelen en uitdagingen. Door bewust te variëren in complexiteit, tempo, dynamiek, rollen en scenario-opbouw ontstaat crisistraining die niet langer louter een afvinkoefening is, maar een doelgerichte leerervaring.
Lees het volledige artikel hier.
